ابراهیمی:
جایگاه نسل جوان در مهندسی فرهنگی کشور و میزان سرمایه گزاری دستگاه های دولتی و مراکز پژوهشی و حوزوی بر آنها
بی شک آینده نگری و انتقال دغدغه ها ، ضامن بقا و تداوم هر حرکت و تفکری است و به هر میزان که آن تفکر سازنده تر و جهان شمول بیشتری داشته باشد ، اهمیت این عامل حیاتی افزایش می یابد ، فارغ از آن که خواه ناخواه نسل های بعدی امانتداران و میراث خواران آن حرکت خواهند شد و تأثیری شگرف بر استمرار و یا تغییر آن تفکر و در یک کلام مهندسی فرهنگی آن دارند.
کشور ما ، که داعیه دار تمدن اسلامی و جهانی کردن اسلام ناب محمدی است ، نیازمند سرمایه گزاری عظیمی در بهترین موقف و جایگاه برای تربیت نسل بعدی انقلاب است و از بین نسل هایی که می آیند و می روند ، نسل نوجوان ، بیشترین توانایی و بهترین استعداد را درجهت برآوردن اهداف انقلاب داراست
به همین خاطر ، اصلی ترین نقشی که بایسته و شایسته ی مراکز پژوهشی و حوزوی و دستگاه های سرمایه گزار می باشد ، تربیت نوجوانانی با ایمان ، مدیر ، مدبر ، دشمن شناس و دغدغه مند نسبت به اهداف انقلاب اسلامی و نهادینه کردن اهداف پاک و انسان ساز رهبران امت در آنان است
سلمان زاده:
موضوع؛ تبیین اهمیت نسل جوان از حیث تاثیرگزاری فرهنگی علمی اقتصادی و نیروی کار دفاعی و...
تشریح؛
بسم الله الرحمن الرحیم
شاید بتوان یکی از ارکان اصلی جامعه را جوانان آن دانست، چراکه جوانان هستند که جامعه را میسازند و اولین قدم هم در این امر، شناسایی افراد باانگیزه و دارای افکار و ایدههای نو و توانمند و سپس بر اساس علایق افراد و نیاز جامعه آنها را تقویت و رشد داد.
جامعه آرمانی زمانی شکل خواهد گرفت که جوانان با پشتوانه افراد باتجربه و فکر انقلابی تربیت شوند زیرا اگر این مهم محقق شود، از جوان میتوان انتظار تاثیر گذاری مثبت و مفید در جامعه و افراد را داشت.
با نگاهی کلان به این مسئله یعنی تربیت نیروهای جوان درمییابیم که جوان، یک نیروی همه جانبه و کامل است.زیرا نیاز جامعه به افراد دوگونه است؛ ۱- نیروی کار و بازو ۲- نیروی فکر و مدیر.
انگیزه و انرژی فراوانی در جوان است، ایده و فکر تازه هم در اختیار اوست و هرگز نمیتوان این طراوت زیبا را در اقشار دیگر یافت. پس از همه لحاظ جوان نسبت به اقشار دیگر ارجحیت دارد.
سلمان زاده:
موضوع:
بررسی معضلات پیش روی جوان های امروزی
تبیین؛
بسم الله الرحمن الرحیم
جوانه برای به ثمر رسیدن و شکوفایی دوره های متعددی را باید پشت سر بگذارد تا نتیجه مطلوب از آن حاصل شود.
حساس ترین دوره برای یک نهال انقلابی دوره جوانی آن است، دورره ای که با کوچکترین انحراف و ایجاد نقصب در او شاید تا پایان عمرش دیگر نتوان آن را اصلاح و ترمیم کرد. پس بدلیل اینکه محتمل دوره جوانی بسیار زیاد است میطلبد توجه ویژه و خاصی به آن داشت.
با نگاهی به امکانات و فضای موجود در جامعه و هجمه های دشمن شاید دیکر نتوان جوان امروزی را با فرمان جوانان دهه ۶۰ و ۷۰ و یا حتی ۸۰ راهبری و هدایت کرد.
یکی از معضلات پیش روی جوان امروز، وجود ابزار ارتباطی و رسانه است البته اگر کسی نگاه صفر و صدی به قضایا موجود داشته باشد چنین حکمی را میدهد درحالی مه اینگونه نیست!
با نگاهی صحیح به مقوله ابزار ارتباط جمعی، رسانه و فضای مجازی میتوان گفت که معضل بودن آن بستگی به استفادهی از آنها دارد. همین فضای مجازی و رسانه در بیشتر موارد تاثیراتی مثبتی بر روی افراد و جامعه داشته که شاید دهها منبر، سخنرانی و همایش هم نمیتوانست داشته باشد.
پس آنچه از این بحث میتوان نتیجه گرفت این است که مقولهای به عنوان معضل برای جوان اصالت ندارد بلکه عارضی اوست و این هم برگشت دارد به نگاه او به قضایا به عنوان مثال از بیکاری در جماعه به عنوان مشکل ومعضلی برای جوان یاد میشود درحالی که اینطور نیست زیرا هنوز منابع دستنخورده در این سرزمیم پهناور بسیار است باید کمی دید خود را تغییر داد و طبق بیان روایات رسیده به ما، وابستگی خود را از بیگانه قطع کرد گاهی این وابستگی در مقوله گسترده و اجتماعی، نیاز به کشور خارجی است و گاهی در مقوله کوچک و فردی نیاز به دولت و همسایه برای فراهم نمودن بستر کار است که در دو صورت مذموم است و شخص باید در مسئله با توکل بر خدا، کارآفرینی خود را شروع کند که این امر علاوه بر اشتغال برای شخص اول، اشخاص دیگری را هم تحت پوشش خود قرار دهد.
پس این نگاه جوان است که یک واقعه را معضل قلمداد کند یا فرصت!
سج حسی:
تبیین سرمایه های انسانی به عنوان نعمت های الهی برای جامعه
خلق انسان به عنوان نقطه عطف خلقت عالم و اشرف المخلوقات بودن او باعث شده که شناخت زوایای این مخلوق الهی مورد توجه قرار بگیرد.
اگر بخواهیم برای انسان به عنوان یکی از مخلوقات الهی هویت قائل شویم دو نوع هویت و جایگاه برای او قابل درک است.
یکی هویت و جایگاهی است که مربوط به شخص خودش است و درمورد خود اوست که به معنای آن زوایایی از اوست که در تنهایی و فردیت او معنا پیدا میکند همانند زمانی که انسان به عنوان عبد الهی خالق را در خلوت تنهایی خود میجوید و تقدیس و تنزیه میکند
اما هویت و جایگاهی هم هست که نشأت گرفته از زوایای شخصی و فردی انسان نیست و فقط با شخص خودش معنا پیدا نمیکند بلکه نیازمند چیزی خارج از وجود خودش است همانند انسان زمانی که در مقیاسی بزرگ نام شهروند بر روی او میگذارند یا در مقیاسی کوچک شوهر خطابش میکنند خود به خود رشته وجودش را به مجموعه ای دیگر پیوند میدهند گویی اصلا فردی وجود ندارد و آن مجموعه و انسان به یکدیگر نیاز دارند و بدون هم قادر به ادامه حیات نیستند در مقیاس کوچک این مجموعه را خانواده و در مقیاس بزرگ جامعه میدانیم.
جامعه برای رشد خود چونان نهالی که به خاک نیاز دارد به انسان هم نیازمند است و در یک نظر انگار تمام درخت همان خاک است که تغییر کرده و سبز و بارور شده. تمام پیکر جامعه نیازمند نیروی انسانی خود است چراکه جامعه انسانی تحقق یافته و جان گرفته از انسان هاست پشتیبانی یک جامعه بر عهده نیروی انسانی اوست این انسانها هستند که با نیروی عملی و فکری یک جامعه را غنی تر و رشد یافته تر میکنند و شیره جان جامعه را تامین همانطور که هرچه خاک غنی تر باشد درخت پر شاخ و برگ و پر ثمرتر است. حال هر جامعه در طلیعه اهداف و مسیر خود به یک سری سرمایه و گنجینه های انسانی اعم از اخلاقی و عملی و فکری نیازمند است. هرچه هدف رفیع تر و عظیم تر باشد لاجرم احساس نیازش به این سرمایه ها بیشتر میشود. البته این خود عنایت خداوندگار است كه برای هدایت و رشد جامعه ای این ظرفیت های فراوان را در وجود انسان قرار داده که فقط در جامعه بودن و هدایت کردن جامعه خود را نشان میدهند و شکوفا میشود.
ابراهیمی:
نقش دوران طلایی نوجوان در شکل گیری شخصیت انهادر جوانی
امروزه یافته های علمی و روان شناختی دانشمندان بر متأثر بودن انسان نسبت به عوامل گوناگون دینی ، اجتماعی ، زیست محیطی و ... تأکید دارند و در این میان ، دوره ی نوجوانی بیشترین سهم را در این تأثر دارا می باشد.
نوجوان با توجه به ویژگی های خاص این دوران اعم از استقلال طلبی و اختیار و انتخاب ، نگاهی نو را به عالم و جهان پیرامون تجربه می کند ؛ آموزه ها و داده هایی که وارد حیطه های حیات او می شود ، توانایی نهادینه شدن در لایه های بنیادین روح او را دارا می باشند و آینده ی او چیزی جز رویش بذر های زرع شده در نوجوانی اش نیست.
دین اسلام به عنوان کامل ترین آیین و سعادت بخش ترین روش ، برنامه ای متقن و کامل را در جهت راهبری انسان به سوی حق وضع نموده است و در این سیر ، تربیت صحیح فرزندان را ، راهی مطمئن و امن در تحقق این مطلوب می داند. در این مسلک انسان ساز دوره نوجوانی با اهمیتی والا ذکر می شود و این طریقت رحمانی از آن باعنوان دوران وزارت فرزند یاد می کند.
حال در این مقابله ی آخرالزمانی جبهه ی حق و باطل در برابر دشمنی ایستاده ایم که به اهمیت و اثرگذاری این موقف در شخصیت فرد واقف است و از کوچکترین تلاشی برای قرار دادن ناهنجاری های رفتاری و ضد ارزش های اخلاقی در نهاد نوجوان دریغ نمی کند. در این مبارزه ی عظیم ، پرورش نوجوانانی مجاهد برای فردای این امت واحده ، بهترین خدمتی است که از داعیه داران تمدن اسلامی انتظار می رود.
